Wcięcie wiszące w APA 7 - jak ustawić je w Wordzie i Dokumentach Google

Wcięcie wiszące (po angielsku hanging indent) to sposób formatowania akapitu, w którym pierwszy wiersz pozostaje przy lewym marginesie, a każdy następny wiersz tego samego wpisu jest cofnięty w prawo. Dzięki temu nazwiska autorów układają się w równą kolumnę po lewej stronie, a czytelnik szybciej odnajduje poszczególne źródła na uporządkowanej alfabetycznie liście.

Standard APA 7 wymaga, aby całą listę referencji (najczęściej pod nagłówkiem Bibliografia lub Literatura) formatować właśnie w ten sposób. Wielkość wcięcia to 1,27 cm, czyli dokładnie 0,5 cala. Dodatkowo cała lista powinna mieć podwójną interlinię, bez dodatkowych odstępów między pozycjami, a wpisy należy uporządkować alfabetycznie według nazwiska pierwszego autora.

Poniżej znajdziesz przykład trzech pozycji z zastosowanym wcięciem wiszącym. Zwróć uwagę, że pierwszy wiersz każdej pozycji dotyka lewego marginesu, a drugi i kolejne wiersze są cofnięte:

Kowalski, J. (2020). Psychologia poznawcza: procesy uwagi i pamięci.
    Wydawnictwo Naukowe PWN.

Nowak, A., & Wiśniewska, M. (2019). Wpływ przewlekłego stresu na
    pamięć roboczą u studentów. Przegląd Psychologiczny, 62(3),
    245-260. https://doi.org/xx.xxx/xxxxx

Zawadzka, K. (2021). Motywacja wewnętrzna w edukacji zdalnej.
    Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Ważna zasada: tych wcięć nie wstawiasz ręcznie spacjami ani klawiszem Tab. Ustawiasz je jako właściwość akapitu, dzięki czemu tekst pozostanie równy nawet po zmianie czcionki czy marginesów. Jak to zrobić, pokazuję w kolejnych krokach.

To najpewniejsza metoda, która działa tak samo w każdej nowszej wersji programu Microsoft Word:

1. Zaznacz całą listę referencji (skrót Ctrl + A zaznaczy cały dokument, jeśli bibliografia jest osobnym plikiem).
2. Przejdź na kartę Narzędzia główne i kliknij małą strzałkę w prawym dolnym rogu sekcji Akapit, aby otworzyć okno dialogowe.
3. W obszarze Wcięcia odszukaj pole Specjalne i wybierz opcję Wysunięcie.
4. W polu o: wpisz wartość 1,27 cm.
5. Ustaw Interlinię na Podwójne i zatwierdź przyciskiem OK.

Szybszy wariant dla niecierpliwych: po zaznaczeniu tekstu wciśnij skrót Ctrl + T, a Word od razu zastosuje wcięcie wiszące. Kombinacja Ctrl + Shift + T zmniejsza wcięcie, gdyby okazało się za duże.

Jeśli wolisz pracować wzrokowo, użyj linijki nad obszarem dokumentu. Gdy jej nie widać, włącz ją na karcie Widok, zaznaczając pole Linijka. Na linijce zobaczysz dwa trójkątne znaczniki:

• Górny trójkąt odpowiada za wcięcie pierwszego wiersza i powinien zostać przy lewym marginesie.
• Dolny trójkąt steruje wcięciem pozostałych wierszy, więc przeciągnij go w prawo do wartości 1,27 cm.

Zanim zaczniesz przeciągać, zaznacz wszystkie pozycje bibliografii. W przeciwnym razie wcięcie obejmie tylko ten akapit, w którym akurat stoi kursor.

W Dokumentach Google (Google Docs) ustawienie wygląda bardzo podobnie:

1. Zaznacz całą listę referencji.
2. Otwórz menu Format, wybierz Wyrównaj i zastosuj wcięcie, a następnie Opcje wcięcia.
3. W polu Wcięcie specjalne wybierz Wysunięcie.
4. Wpisz wartość 1,27 cm i kliknij Zastosuj.

Na koniec ustaw podwójną interlinię: menu Format, dalej Interlinia i odstępy między akapitami, a następnie opcja Podwójna. Dokumenty Google zapamiętają to formatowanie, gdy skopiujesz kolejne pozycje do listy.

Wcięcie wiszące dotyczy wyłącznie końcowej listy referencji. Nie stosujesz go w głównym tekście pracy, w przypisach dolnych ani w cytatach blokowych, które rządzą się zupełnie innymi regułami formatowania.

Warto o tym pamiętać, ponieważ część studentów przez pomyłkę stosuje wysunięcie do całego dokumentu. W efekcie akapity w rozdziałach wyglądają nienaturalnie, a promotor od razu widzi, że formatowanie zostało ustawione globalnie, a nie świadomie dla samej bibliografii. Najlepiej sformatuj listę referencji na końcu pisania pracy, gdy masz już komplet źródeł i nie planujesz dopisywać kolejnych pozycji.

Jeśli korzystasz z menedżera bibliografii, takiego jak Zotero czy Mendeley, wtyczka zwykle sama nadaje wcięcie wiszące przy wstawianiu listy. Mimo to warto sprawdzić wynik, ponieważ szablon pracy narzucony przez uczelnię potrafi nadpisać domyślne ustawienia stylu APA.

Te cztery pomyłki powtarzają się najczęściej, a najłatwiej ich uniknąć:

• Wcięcie zrobione spacjami lub tabulatorem. Po zmianie czcionki albo marginesów tekst się rozjedzie. Zawsze korzystaj z funkcji Wysunięcie.
• Zaznaczenie tylko jednej pozycji. Wcięcie trzeba zastosować do całej listy referencji naraz, a nie do pojedynczego wpisu.
• Zła wartość wcięcia. APA 7 wymaga dokładnie 1,27 cm, a nie domyślnego 1,25 cm ani 0,5 cm.
• Brak podwójnej interlinii. Samo wcięcie to nie wszystko, bo cała lista referencji musi mieć podwójny odstęp między wierszami.