Skrót et al. w APA 7 - kiedy i jak go stosować

„Et al." to skrót łacińskiego wyrażenia et alii (i inni). Zastępuje on wymienianie kolejnych nazwisk współautorów, dzięki czemu odwołanie w tekście pozostaje krótkie i czytelne.

Najważniejsza jest interpunkcja. Kropkę stawiamy wyłącznie po członie al, bo to on jest skrótem od alii. Wyraz et oznacza „i" i jest pełnym słowem, więc nie stawiamy po nim kropki. Skrótu nie zapisujemy również kursywą.

Zestawienie form poprawnych i błędnych:

• Poprawnie: et al.
• Błędnie: et. al. (zbędna kropka po „et")
• Błędnie: et al (brak kropki po „al")
• Błędnie: et.al. (brak spacji)

W APA 7 zasada jest prosta i zależy wyłącznie od liczby autorów pracy:

• Jeden lub dwóch autorów - zawsze podajemy wszystkie nazwiska, w każdym odwołaniu. Skrótu „et al." wtedy nie stosujemy.
• Trzech i więcej autorów - już przy pierwszym odwołaniu podajemy tylko nazwisko pierwszego autora i dodajemy „et al.".

To istotna zmiana względem APA 6. W poprzednim wydaniu przy pracy trzech, czterech lub pięciu autorów należało przy pierwszym cytowaniu wymienić wszystkie nazwiska, a „et al." stosować dopiero w kolejnych odwołaniach. W APA 7 ten podział zniknął - liczy się tylko granica dwóch autorów.

APA rozróżnia dwa sposoby przywołania źródła: przytoczenie w nawiasie oraz przytoczenie narracyjne, w którym nazwisko wplatamy w zdanie. Skrót „et al." wygląda w nich nieco inaczej.

Przytoczenie w nawiasie:
Badania potwierdziły ten efekt (Wiśniewski et al., 2020).

Przytoczenie narracyjne:
Wiśniewski et al. (2020) wykazali, że efekt jest powtarzalny.

Kilka źródeł w jednym nawiasie:
(Lewandowski et al., 2019; Zielińska et al., 2022)

Zwróć uwagę na przecinek: w przytoczeniu w nawiasie stawiamy go między „et al." a rokiem (et al., 2020). W wersji narracyjnej rok podajemy w nawiasie bezpośrednio po skrócie.

Czasem dwie różne prace mają tego samego pierwszego autora, ten sam rok i po skróceniu dałyby identyczne odwołanie. Na przykład prace:

• Kowalski, Nowak, Wiśniewski (2021)
• Kowalski, Nowak, Lewandowski (2021)

Obie skróciłyby się do (Kowalski et al., 2021), co uniemożliwiłoby czytelnikowi ich rozróżnienie. W takiej sytuacji wypisujemy tyle kolejnych nazwisk, ile potrzeba, aby źródła stały się rozróżnialne, a pozostałych autorów zastępujemy skrótem „et al.":

(Kowalski, Nowak, Wiśniewski, et al., 2021)
(Kowalski, Nowak, Lewandowski, et al., 2021)

Gdy „et al." następuje po dwóch lub więcej nazwiskach, przed skrótem pojawia się przecinek (Nowak, et al.). Po pojedynczym nazwisku przecinka przed skrótem nie stawiamy.

To najczęstsze nieporozumienie: w APA 7 skrót „et al." dotyczy odwołań w tekście, a nie wpisu w bibliografii. W liście bibliograficznej obowiązują inne zasady:

• Od 2 do 20 autorów - wymieniamy wszystkich autorów, a przed ostatnim stawiamy spójnik „i" (w wersji anglojęzycznej „&").
• 21 i więcej autorów - podajemy pierwszych 19 autorów, następnie wielokropek (…) i na końcu nazwisko ostatniego autora. Skrótu „et al." tutaj nie używamy.

Przykład wpisu bibliograficznego pracy trzech autorów, w tekście skracanej do „et al.":

Kowalski, J., Nowak, A., i Wiśniewski, P. (2021). Tytuł artykułu.
    Przegląd Psychologiczny, 64(2), 45-60. https://doi.org/xx.xxx/xxxxx

Choć w tekście cytujemy tę pracę jako (Kowalski et al., 2021), w bibliografii wymieniamy komplet nazwisk.

• Kropka w złym miejscu - et. al. zamiast et al.
• Stosowanie skrótu przy dwóch autorach - dwoje autorów zawsze wymieniamy z nazwiska.
• Kursywa - „et al." zapisujemy zwykłą czcionką.
• Używanie „et al." w bibliografii zamiast pełnej listy nazwisk (do 20 autorów) lub wielokropka (21 i więcej).
• Pomijanie przecinka przed rokiem - poprawnie et al., 2021.
• Wymienianie wszystkich autorów przy pierwszym cytowaniu - to zasada APA 6, nieobowiązująca już w APA 7.